شب یلدا

یلدای هزاران ساله، جشن آریایی، جشن سپیدی، فروغ، گرما و جشن اتحاد ایرانیان و یاد آور اسطوره های ماندگار مان، برگزاری این جشن نشان از آن دارد که ایرانشهر دارای فرهنگی غنی و استوار است.
و ایرانیان خوش ذوق و خوش سلیقه که با طبیعت انسی دیرینه دارند و عاشق جشن، سنت ها و آداب دلنشین، جذاب و غنی از حکمت و فلسفه هستند. چله یا یلدا، پیشینه ای بس کهن دارد، ایرانیان هزاران سال است با خجستگی و فرخندگی، نخستین شب زمستان را در نیم کره شمالی و سرتاسر سرزمین های ایرانی تبار و همراه با ایرانیان پخش و پراکنده شده اما پایبند آیین های باستانی و کهن جشن می گیرند که اکنون این جشن ها مرزها را شکسته و جهانی شده اند.
جشنی که هزاره ها را طی کرده و در میان تازش ها و کشمکش های تاریخی ، عزیزتر از گذشته، خود را به ما رسانده تا ایرانیان هر کجا که هستند بر پایه باورهای دیرینشان، آیین هایی را با هیجان در طولانی ترین چشم انتظاری برای دمیدن خورشید تا سپیده برگزار
کنند.
بر پایه باوری دیرینه، بلندترین شب سال، زمانی پیش می آید که آناهیتا یا ناهید ، نماد پاکی در باورهای ایرانی، مهر یا میترا را به زاد آورده است و مهر و میترا پیمان دوستی در تاریخ ایرانیان است و شب چله نام گرفته زیرا تا سده، «۴۰» شبانه روز است و یلدا هم می گویند، یلدای جادویی و جاودانی که به معنای زایش و تولد است، چله در نیمکره شمالی از غروب آفتاب آخرین روز پاییز آغاز شده و تا برآمدن آفتاب در نخستین روز زمستان، ادامه دارد که شب میلاد خورشید است.
و همان جشن تولد میترا، و در علم نجوم نقطه آغاز زمستان شمرده می شود که جشن انقلاب زمستانی نام گرفته، انقلاب زمستانی به ۲۴ ساعتی گفته می شود که کمترین ساعات روشنایی روز را در سال دارد و در روزگاران گذشته در بین اقوام ایرانی و برخی دیگر، نمونه ای از باورها، نمادها، آیین ها، آداب و رسوم، داستان ها و افسانه هایی بوده که سبب پیوند انسانها می گردید.
آیین مهرپرستی که پیش از ورود زرتشت در ایران باب بوده، جشن تولد مهر در شب انقلاب زمستانی و نماد مهر خورشید است و زادن مهر در درازترین و تاریک ترین شب هر سال، که نوید بخش فرداهایی است روشن و پر امید، از فردای این شب است که تابش نور ایزدی افزون یافته و خورشید، تولد و زایشی دوباره پیدا می کند. گویی روز اول دی، خورشید دوباره متولد می شود و چون نوزادی رشد کرده و هر روز قد کشیده و بلندتر و بلندتر می گردد.
این جشن در آغاز نام پارسی « دی » بر خود گرفته بود که نام «آفرینندگار» در زمان قبل از زرتشتیان بوده است. در روزگاران کهن، آیین مهر ایرانی را، ایرانیان با ویژگی های خاصی برگزار می کردند که تا هم اکنون نیز بسیاری از آنها ادامه یافته، دسته های فامیل، بستگان، وابستگان، دوستان و همسایگان گرد هم آمده بساط سور و ساتی به راه می اندازند، خوانی ویژه می گسترانند و بر آن آجیل، شیرینی، میوه های تازه با رنگ قرمز چون انار و هندوانه و خشکبار می چینند.
گذشتگانمان این شب را تا سپیده، آتش می افروختند و چراغ روشن می کردند تا با اهريمن تاریکی و سیاهی ستیز کنند و یاری رسان مهر باشند زیرا که آنها روشنایی و آفتاب را نشانه نیکی و تاریکی و سرما را نماد پلیدی می دانستند، از دیگر مراسم، قصه گویی آیینی بود که توسط شیرین گفتارها و بزرگان خانواده انجام می گرفت تا جوانتر ها و کودکان ،هم درس زندگی بیاموزند، هم گنجينه واژگان شان پربار گردد و هم به پاسداری از میراث فرهنگی و ملی پرداخته باشند.
از گذشته تا حال باورمندان یلدا تمام شب را به خوشگذرانی و شب زنده داری و خواندن شاهنامه و گرفتن فال حافظ خود را سرگرم می کنند تا اندوه غیبت خورشید و تاریکی و سردی به سر آید و پرتوهای رهایی بخش خورشید از فردا زندگی دوباره گیرند.
شاهنامه خوانی و قصه گویی و حافظ خوانی بزرگترهای فامیل زیر کرسی خانه مادربزرگ این روزها جزو خاطراتی است که شاید برای نسل کنونی و نسل های آینده حکایتی است رویایی ، که فقط در کتاب ها می توان خواند و تصویرش را دید.
اگر برگزاری جشن یلدا به هزاره های پیشین بازگردد، بدون شک فال حافظ و خواندن شاهنامه در سده های اخیر به آداب شب چله اضافه شده است. بیاییم به هر آیین و کیشی که هستیم، در هر کجا که زندگی می کنیم به ایرانی بودن خود ببالیم و پاسدار آیین های خردمندانه پدرانمان باشیم و این میراث فرهنگی، ملی را پاک و ناب به آیندگانمان بسپاریم.

مجریان به ترتیب:
رز صانعی
پروین پیروز
میثم پویان‌فر
نوشین قاسمی
حمیده کدخدایی
روفیا جعفریان
سونای صلاح
آرزو ملکی
روناک حکیم زاده
مرجان مراوندی
رویا دلخوش
مسروره بنی هاشمی
رضا بهادری
سحر قیاسی
فرهاد جاویدی
مسروره بنی هاشمی

وبسایت:
http://www.PersianAwards.com

اینستاگرام:
http://www.instagram.com/persianawards

فیسبوک:
https://www.facebook.com/persianawards

تلگرام:
http://www.t.me/persianawards